Wat meer info over deze tag

 Beste,

In deze tag gaan de gedichten gaan over mijn zelfverzonnen FICTIEF personage Herr Mil (afgekort Mil). Hij woont/leeft op Long Street Avenue. Of hij leeft in een droom of in een echte wereld is voor hem niet duidelijk. Veel leesplezier in deze tag! Op zich kan je starten waar je wilt met op het verhaal in te pikken, maar als je het echt wil volgen raad ik je aan bij het eerste gedicht te beginnen. Die noemt 'COMA'. Schrikwekkende titel eigenlijk. Maar is zeer luchtig en leest vlot. Vergeet geen feedback achter te laten na het lezen. Al is het zelfs maar om te zeggen dat het slecht was. Veel leesplezier,

Herr Mil 

COMA

 

COMA

Herr Mil wandelt door Long Street Avenue

hij kijkt rond

hij luistert

hij ruikt

hij voelt

eigenlijk voelt, hoort, ruikt of ziet Herr Mil niks

maar het is hem zo aangeleerd dat hij bewonderenswaardig moet kijken naar iets wat belangrijk is

Herr Mil wil eigenlijk gewoon naar huis

maar wat is zijn thuis

had hij die maar

hij heeft een ruimte van 54 vierkante meter

maar dat noemt hij niet zijn thuis

dat noemt hij  zijn tijdelijke verblijfplaats

bij gebrek aan een beter idee, gaat Mil verder

na deze korte mijmeringen ziet hij reusachtige gebouwen opdoemen naast zich

het overweldigd hem

het overmeestert hem

het overvalt hem

is dit nu wat hij moest voelen

hij rook of voelde nog steeds niets

behalve dan dat zijn t-shirt tegen zijn buik plakte door al dat zweten

maar ja, wat wil je met 60°

Mil loopt voort en zijn voeten schuifelen over de slecht aangelegde weg

hier lieten ze hem in de steek

ze lieten hem in de steek

niet nu! riep hij en de mensen draaiden zich verbaasd om

tot zijn verbazing waren het allemaal agenten die door Short Street Avenue patrouilleerden

of was het Long Street Avenue

Mil wist het niet meer

Hij wilde nog wel, maar zijn vreemde massa breincellen niet meer

en even later gebeurde wat hij vreesde

hij werd terug wakker in zijn muffe, tijdelijke verblijfplaats

het was er zo leuk, in zijn denkbeeldige wereld

nu ja, van al dat dromen kreeg Mil honger

hij stapte uit bed, zo soepel als een aap die door de bomen slingert greep hij zijn jas en verliet zijn huis

wat was het warm vandaag zeker 60 graden

op naar de bakker

die bevond zich op de hoek van Long Street Avenue

of was het Short Street Avenue

hij wist het niet meer

HERR MIL

LIEFSTE MARK

 

LIEFSTE MARK

waarom groeien we naar boven maar worden we op de grond gehouden

alsof het fantasietjes zijn  die niet uit de hand mogen lopen

kleine korte puntjes van vreugde die licht geven om  ons dan weer te laten vallen

of doen wij niet genoeg ons best om te blijven zweven

we trekken naar verre oorden om ons geluk te beproeven

foto’s worden online gegooid opdat iedereen zou zeggen dat ze het daar toch zo hemels hebben

maar haal je dan geluk uit andermans jalozie, of haal je dan geluk uit je verre reis

waarschijnlijk geloof je diep vanbinnen niet in echt geluk, of liefde, of zelfs nog maar vriendschap

maar ik kan je garanderen dat het bestaat

want anders zat je niet zo te lachen terwijl je door je reacties scrolt onder je foto’s

en of liefde bestaat

ik denk het niet

of toch niet voor jou

want je ben immers met een goede vriend  op reis

en je scrolt door je reacties op je muffe hotelkamer, in plaats van tijd met hem door te brengen

of ben ik te ouderwets, of zaag ik te veel

god zegene je verdoemde ziel, Mark Zuckerberg

dat je mag rotten in de hel

is het niet ironisch dat hij er van kan genieten op de rug van iemand anders

ga je hotelkamer uit

kijk eens rond

of weet je wat

laat maar

je gaat er geen geluk van hebben

god zegen ook de ziel van deze onwetende persoon

maar goed, ik stop hier

tijd om mijn Facebook eens even te checken.

STOP MET DENKEN

 

STOP MET DENKEN

ik weigerde

ik zei nee

gewoon nee

ik voelde me vrij en eigenwijs

ik voelde me bevrijd

maar was dit geen illusie, gestuurd door bovenaf

nee, dat kan ik niet zeggen, dat is immers complotdenken, en dat doen alleen mannen boven 60 met een IQ onder hun leeftijd

of is dat ook maar een illusie, of een halve waarheid

een wijs man zei ooit dat de waarheid een leugen is die nog ontdekt moet worden

maar dat die man wijs was, heeft hij zelf er van gemaakt, want IQ testen bestonden niet

of oordeelden de mensen van bovenaf zo, juist omdat hij zo stompzinnig fout zat

ik weet het niet

ik weet niet of ik het wel wil weten

ik weet ook niet of dat ik het niet wil weten

ik denk dat ik teveel wil

ik denk ook dat ik misschien de volgende keer gewoon ‘ja’ ga zeggen

of is dat maar een stomme belofte voor mezelf zodat ik stop met vragen en denken

ik weet het niet.