HET VERLEDEN

 

HET VERLEDEN

Mil zat op een bankje

hij keek gewoon wat rond

het slijk waar zijn grote, lompe voeten op rustte klampen zich vast aan zijn witte zool

Mil merkte het nog niet eens

hij keek naar een wereld die hij zag veranderen

die hij mooier zag worden

die hij zag terwijl hij langzaam vernietigd werd

het bankje waar hij op zat was oud en zakte een beetje door

waar nu slijk, modder en plassen van verzuurde regen heerste, stonden vroeger de lekkerste pompoenen van heel Long Street Avenue. Ze kwamen van Mid-Long Avenue en van Short Avenue om deze heerlijke pompoenen te proeven

maar dat was verleden tijd

dat was een mooie tijd

nu bederft de oude hoeve het mooie uitzicht van een stad

het was een raar gezicht

flats van kilometers hoog, naast die kleine oude hoeve met die modderige lap grond

maar hier voelde hij zich thuis

hier wilde Mil blijven

maar ook weer niet

die oude herinneringen pijnigde zijn nog schone ziel

hij werd aangeleerd in het nu te leven

hij moest meegaan met de tijd

het verleden moest hij achter zich laten

dus tekende hij een wurgcontract waar instaat dat hij vrijwillig deze grond aan de hoge piefen van Long Street Avenue geeft

Mil krabbelde zijn volledig niet originele handtekening op het officieel ogende blad

zijn hoofd tolde

zijn blik verstarde

hij kreeg hoofdpijn

hij moest braken van misselijkheid

en even later lag hij weer in zijn groen geverfde kamer doodziel alleen

hij voelde voor het eerst in zijn leven spijt.

Diepe spijt.

HERR MIL

Wat meer info over deze tag

 Beste,

In deze tag gaan de gedichten gaan over mijn zelfverzonnen FICTIEF personage Herr Mil (afgekort Mil). Hij woont/leeft op Long Street Avenue. Of hij leeft in een droom of in een echte wereld is voor hem niet duidelijk. Veel leesplezier in deze tag! Op zich kan je starten waar je wilt met op het verhaal in te pikken, maar als je het echt wil volgen raad ik je aan bij het eerste gedicht te beginnen. Die noemt 'COMA'. Schrikwekkende titel eigenlijk. Maar is zeer luchtig en leest vlot. Vergeet geen feedback achter te laten na het lezen. Al is het zelfs maar om te zeggen dat het slecht was. Veel leesplezier,

Herr Mil 

COMA

 

COMA

Herr Mil wandelt door Long Street Avenue

hij kijkt rond

hij luistert

hij ruikt

hij voelt

eigenlijk voelt, hoort, ruikt of ziet Herr Mil niks

maar het is hem zo aangeleerd dat hij bewonderenswaardig moet kijken naar iets wat belangrijk is

Herr Mil wil eigenlijk gewoon naar huis

maar wat is zijn thuis

had hij die maar

hij heeft een ruimte van 54 vierkante meter

maar dat noemt hij niet zijn thuis

dat noemt hij  zijn tijdelijke verblijfplaats

bij gebrek aan een beter idee, gaat Mil verder

na deze korte mijmeringen ziet hij reusachtige gebouwen opdoemen naast zich

het overweldigd hem

het overmeestert hem

het overvalt hem

is dit nu wat hij moest voelen

hij rook of voelde nog steeds niets

behalve dan dat zijn t-shirt tegen zijn buik plakte door al dat zweten

maar ja, wat wil je met 60°

Mil loopt voort en zijn voeten schuifelen over de slecht aangelegde weg

hier lieten ze hem in de steek

ze lieten hem in de steek

niet nu! riep hij en de mensen draaiden zich verbaasd om

tot zijn verbazing waren het allemaal agenten die door Short Street Avenue patrouilleerden

of was het Long Street Avenue

Mil wist het niet meer

Hij wilde nog wel, maar zijn vreemde massa breincellen niet meer

en even later gebeurde wat hij vreesde

hij werd terug wakker in zijn muffe, tijdelijke verblijfplaats

het was er zo leuk, in zijn denkbeeldige wereld

nu ja, van al dat dromen kreeg Mil honger

hij stapte uit bed, zo soepel als een aap die door de bomen slingert greep hij zijn jas en verliet zijn huis

wat was het warm vandaag zeker 60 graden

op naar de bakker

die bevond zich op de hoek van Long Street Avenue

of was het Short Street Avenue

hij wist het niet meer

HERR MIL